بهترین جهان

این ساختمان تاریخی دو طبقه در سال 1912 از سنگ مصنوعی و آجر ساخته شده. ساختمانی واقع در خیابان آتاتورک که در سال 1923 به عنوان خزانه دارای ثبت گردید و از آن به عنوان دفتر فرمانداری استفاده می شد و بعد از آن با ورود آتاتورک به قونیه به وی اختصاص داده شد.

عزت کویون اوغلو از خانواده های معروف و قدیمی قونیه می باشد، کسی که موزه و کتابخانه ای را با هدف نگهداری از کتاب ها و آثار باستان شناسی که به صورت اختصاصی در طی سال ها در زیرزمین خانه اش جمع آوری کرده بود، بنا نمود. بعدها وی این موزه و مجموعه کتاب ها را به شهرداری قونیه اهدا کرد.

رستوران جِمو با ربع قرن سابقه در شعبات متفاوت با کارکنانی صمیمی و سرو غذاهایی خوشمزه و لذیذ پذیرای میهمانان می باشد. شعبات نالچاجی، سلچوکلو و مرام همگی به ارائه طعم های برتر غذاهای قونیه و دیگر غذاهای خوشمزه کشور مفتخر است. منوی این رستوران نتیجه سال ها تلاش و تجربه متوالی است.

با انتخاب این رستوران به دنیایی متفاوت از عطر و طعم غذاهای مدیترانه ای قدم گذارید و در فضای فوق العاده اش در میان باغی تابستانی از صرف تازه ترین و خوشمزه ترین ماهی ها لذت ببرید. صرف لوبیای خشک، تاس کباب و میلکر را به هیچ وجه در این رستوران را از دست ندهید.

مِولوی سُفراسی در داخل یک مجموعه متشکل از سه منزلگاه قونیه ای قرار گرفته، مجموعه ای شگرف که بر اساس ساختار اولیه اش بنا شده و دارای یک لانج مدرن با ظرفیت 60 نفر، یک اتاق قونیه ای با ظرفیت 20 نفر، یک اتاق قونیه ای دیگر با ظرفیت 30 نفر، یک سالن با ظرفیت 80 نفر و ظرفیت 300 نفر می باشد.

ساختمان این موزه با اهداف آموزشی برای اولین بار با نام موزه قوم نگاری در سال 1975 افتتاح گردید. در طبقه زیرین این ساختمان سه طبقه یک عکاسی، بایگانی ها، متعلقات و اموال و فروشگاه مطالعات تحقیقاتی به چشم می خورد. طبقه همکف آن میزبان یک اتاق نمایش گسترده می باشد.

در هنگام سفر به قونیه رفتن به این رستوران را به هیچ وجه فراموش نکنید، جاییکه می توانید خوشمزه ترین اتلی اکمک ها را امتحان نمایید. اتلی اکمک نوعی غذای بومی است با ظاهری شبیه پیتزا که مهد پیدایشش در قونیه می باشد. این رستوران سالیان سال با زبان های مختلف در اشاعه فرهنگی قونیه بسیار موثر بوده.

در فاصله 8 کیلومتری تا منطقه کاراپینار جزیره ای دایره ای شکل به چشم می خورد، جزیره ای حیرت آور که در وسط یک دریاچه شگفت انگیز قرار گرفته است. دریاچه ای به نام مِکه در بالای ارتفاعات تپه که بر اثر انفجار و فعل و انفعالات آتشفشانی به وجود آمده و حاوی چندین دریاچه می باشد.

می توان از این رستوران به عنوان یکی از برترین رستوران های قونیه نام برد، رستورانی فوق العاده که عمده محبوبیتش را در زمینه سنتی نه تنها به دلیل داشتن تجهیزات و ارائه کباب های تنوری فورون بلکه به خاطر استفاده از عناصر تاریخی و قدیمی در طراحی و طبخ غذاهایش به دست آورده است.

هاجی شکرو در طی سال های 1855 تا 1949 در قونیه زندگی می کرد. وی در سال 1907 اولین خدماتش را در بستر سرو کباب هایی خوشمزه و شیرینی هایی لذیذ آغاز نمود. او در مدت زمان بسیار کوتاهی به موفقیتی شگرف دست یافت که هیچکس به پایش نمی رسید و توان مقابله با وی را نداشت.