بهترین جهان

کلوب ساحلی ایوریا یک باشگاه ساحلی بی نظیر در نوع خود می باشد که رستوران، مد، موسیقی و سرگرمی های متعددی را به همراه دارد. لازم به ذکر است که این کلوب فقط در فصل تابستان باز می باشد.

مرکز هنر و موسیقی باتومی در خارج از مرکز شهر باتومی در موقعیتی استثنایی در امتداد منطقه ساحلی قرار گرفته و جایگاه ارکستر سنفونی باتومی، آکاپلای ملی باتومی، استودیو مرکز اپرای ملی باتومی و نمایش موزیکال جوانان می باشد. این مرکز در سال 2011 توسط معمار معروف ولادیمیر کمالزاده (Vladimer Khmaladze) بازسازی شد.

می توان از موزه باستان شناسی باتومی به عنوان یکی از قدیمی ترین و بهترین موزه های باستان شناسی گرجستان نام برد، موزه ای جذاب با تاریخی 100 ساله که در اواخر سال 1994 برای اولین بار درب های خود را به روی بازدیدکنندگان گشود و در حال حاضر میزبان کلکسیونی با 22800 مورد تاریخی است که اکثریت آنها از حفاری های باستانی در قلمرو آجارا کشف شده اند.

می توان از باتومی به عنوان شهری چند ملیتی نام برد، شهری که در آن نمایندگان ادیان مختلف زندگی می کنند. در این میان جمعیت ارامنه ارتودوکس بسیار گسترده اند، به همین دلیل یکی از بهترین و شناخته شده ترین کلیساهای شهر متعلق به ارامنه وابسته به پاپ می باشد و در خیابان زوییاد گامساخوردیا (Zviad Gamsakhurdia) قرار گرفته است.

کلیسای سنت نیکولاس در مرکز شهر باتومی قرار گرفته و با قدمتی بیش از 150 سال یکی از قدیمی ترین کلیساهای شهر است. ایده ساخت این کلیسا توسط جامعه یونانیان باتومی مطرح شد و پروژه ساختش با پشتیبانی شهردار وقت ایلیا افرمدی (Ilya Efremidi) در سال 1854 پایه ریزی گردید.

می توان از مسجد باتومی به عنوان تنها مسجد بازمانده شهر نام برد، مسجدی با طراحی بسیار زیبا و جذاب به کمک رنگ های سبز و صورتی و خوشنویس های قرآنی که در دهه 1860 بنا شد. ساختمان این مسجد در ابتدا کوچک بود و نمی توانست از سیل عظیم جمعیت که برای به پا داشتن نماز جمعه به آن مراجعه می کردند، میزبانی کند.

می توان از گونیو به عنوان قدیمی ترین قلعه گرجستان نام برد، قلعه ای شگرف با مساحت 4.5 هکتاری که در فاصله 15 کیلومتری باتومی و در روستای گونیو در آجارا (Adjara) جای خوش کرده است. قدمت این قلعه به چندین هزار سال قبل بازمی گردد تا جاییکه برخی از باستان شناسان آن را متعلق به سده پانزده تا هفدهم قبل از میلاد می دانند.

برج فواره یا برج چاچا با ارتفاع 25 متر مربعی به کمک یک ساعت در ارتفاع 18 متری برج، مزین شده است. در اطراف این برج 4 حوض و آبنما وجود دارد، آبنماهایی که در طول روز سازنده اتفاقی جالبند، اتفاقی هیجان انگیز که به مدت 10 تا 15 دقیقه در یک روز از فواره ها به جای آب نوشیدنی سرازیر می شود.

ایده اولیه ساخت این ستون های زیبا ابتدا توسط یک دکتر محلی به نام ایوان مَکِدلیدی (Ivane Mchedlidze) مطرح شد، شخصی که در سفرش به ایتالیا از ستون های آن الهام گرفت و پروژه ساخت ستون ها در باتومی را راه اندازی کرد. این پروژه تحت نظارت و سرپرستی معمار باتومی بوگدان کِراکوزییَن (Bogdan Kirakosyan) تکمیل شد.

تاریخ ناوبری و حمل و نقل از طریق بندر باتومی به سالیانی دراز باز می گردد. از سال 1878 تا 1885 بندر باتومی به عنوان پورتو فرانکو (Porto Franco) یا بندر آزاد اعلام شد. این تصمیم با هدف افزایش حجم معاملات بندر باتومی گرفته شد، هدفی که با پیشرفت و گذشت زمان دستیابی به آن مستلزم ساختن بندری جدید بود.