بهترین مراکز دیدنی ایران

کاروانسرا ها همواره محلی برای استراحت کاروانیان بوده اند و در میانه راه های شهر ها در راه های اصلی ساخته می شدند تا افراد و چهارپایان در طول سفر در آن استراحت کنند. شاه عباس در دوران حکومت صفویه 999 کاروانسرا در سر تا سر ایران ساخت که تعدادی از آنها تا کنون سر پا هستند

دیدنی با ارزش باقی مانده از دوران قاجار در شهر خوانسار، جایی است که امروز با هم سری به آن خواهیم زد. خانه حبیبی ها سردری بسیار با شکوه دارد و با معماری بی نظیر و زیبا خود توجه هر صاحب ذوقی را به خود جلب خواهد کرد. شکوه این خانه از گذشته با شکوهش سخن می گوید.

در توابع شهرستان خوانسار روستایی به نام وانِشان یا به گویش محلی وانشون قرار دارد. این روستا به دلیل بافت تاریخی و طبیعت زیبایش یکی از مقاصد گردشگری استان اصفهان به شمار می رود.

خوانسار شهری کوچک و کم جمعیت است و تنها 2 ساعت از اصفهان فاصله دارد. این شهر را با لاله های واژگون و عسل می شناسند. خوانسار به معنی چشمه سار است و همان طور که از اسمش پیداست چشمه های پر آب و طبیعت زیبایی در این شهر وجود دارد.

به فرزندان و نواده های امامان و مقبره های آنان امامزاده گفته می شود. بیشتر امام زاده ها در شهر ها و روستا های ایران است و تعداد کمتری از آن ها در عراق موجود است. دلیل این امر مهاجرت گسترده ایشان از عراق به ایران به جهت امنیت ایران است.

آرامگاه کاوه آهنگر در دهی به نام مشهد کاوه یا مشهد آهنگران قرار دارد. در کتاب جغرافیای نظامی ایران، رزم آرا می نویسد در روستاهای مشهد کاوه، بردشاه، جمالو و اورگان مردمانی زندگی می کنند که خود را نوادگان کاوه آهنگر می دانند.

مسجد جامع زواره با تاریخ کهن نهفته در تک تک خشت های خود، یکی از زیبا ترین محراب ها را دارد. این مسجد در زمان حکومت سلسله سلجوقی ساخته شده است. کار ساخت مسجد در سال 530 قمری تمام شد ولی محراب زیبا آن در سال 551 قمری به مسجد اضافه شد.

آیت الله مدرس، شهید همت، الهی قمشه ای و دکتر ذبیح الله هدایت، پدر علم تغذیه ایران، از علما، بزرگان، دانشمندان و مشاهیر بنام شهرضا می باشند. اصلا به همین دلیل شهرضا را یونان کوچک ایرانی لقب داده اند.

مسجد جامع خمینی شهر که با نام مسجد خوزان شناخته می شود، از بنا های مذهبی و تاریخی این شهر محسوب می شود. مسجد جامع خوزان مسجدی 700 ساله است و بر روی بقایای آتشکده ساسانی ساخته شده است.

در زمان های گذشته به منظور استفاده از فضولات کبوتر ها به عنوان کود در کشاورزی بنا هایی به نام کبوتر خانه ساخته می شد تا کبوتر ها در آن مستقر شوند. تاریخچه دقیق و نحوه پیدایش این سازه ها امروزه به دقت مشخص نشده است ولی دلیل جز همین مورد استفاده در کشاورزی نداشته است.