بهترین مراکز دیدنی ایران

تیله بن یکی از روستاهای کوچک بخش چهاردانگه در ۱۱۰ کیلو متری شرق ساری است که براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳9۵ صورت گرفته، جمعیت آن 99 نفر بوده ‌است.

مولا یک روستای کوچک از توابع بخش دودانگه در ۷۵ کیلومتری شهرساری است که براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳9۵ صورت گرفته، جمعیت آن 59 نفر بوده ‌است. روستای مولا بین دو روستای سرکام و کرسب قرار دارد و دارای جاده آسفالته می باشد.

میدانک یکی از روستاهای کوچک از توابع بخش کلیجان ‌رستاق است که در 45 کیلومتری جنوب شهرستان ساری قرار گرفته است و با سد شهید رجایی (سلیمان تنگه) حدود ۶ تا ۷ کیلومتر فاصله دارد. براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳9۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱13 نفر بوده ‌است.

بقعه سادات قل هو اللهی یزد یکی از زیارتگاه های مورد علاقه مردم این شهر است، چراکه آنها معتقدند اگر کسی هزار بار سوره توحید را در این زیارتگاه بخواند به حاجتش خواهد رسید. این بقعه تاریخی در واقع مزار شاه ولی و همچنین سه تن از سادات قل هو اللهی می باشد که از قرن نهم هجری باقی مانده است.

بقعه سیدگل زرد اثری به جا مانده از دوران تیموری می باشد که در تاریخ 25 آبان سال 1384 با شماره 13900 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. به دلیل وجود دو بقعه سید گلسرخ و سید گل مشکیجه در نزدیکی این بقعه گمان می رود این سه شخص با یکدیگر برادر بوده باشند.

بقعه ملا اسماعیل اثری به جا مانده از قرن 13 هجری قمری می باشد. میرزا سلیمان حسن طباطبایی این بقعه را برای یکی از واقفان دوران قاجار به نام آخوند ملا اسماعیل بن عبدالملک عقدایی ساخته است و خودش نیز در این بقعه دفن شده است.

مسجد حاج حسن صفی اثری باقی مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 24 اسفند سال 1383 با شماره 11644 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد درواقع بخشی از مجموعه حسینیه قدیم و جدید، ساباط، بازارچه و آب انبار می باشد.

آب انبار مریضان اثری به جا مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 11 مرداد سال 1384 با شماره 12372 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این آب انبار به نام های آب انبار مریضو و آب انبار محمد رضا نیز شناخته می شود.

برج حاجی جلال اثری باقی مانده از دوران افشار می باشد که در تاریخ 11 مرداد سال 1384 با شماره 12361 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این برج تاریخی در واقع قسمتی از قسمت های باقی مانده از برج و باروهای ندوشن می باشد.

برج خواجه نعمت اثری به جا مانده از دوران های ایلخانی و صفوی می باشد که در تاریخ 15 اسفند سال 1379 با شماره 3612 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بانی این اثر تاریخی که به دیوار خواجه نصیر نیز معروف است، خواجه نعمت می باشد.