بهترین مراکز دیدنی ایران

مسجد باغ بهار مهریز با قدمتی بیش از 340 سال یکی از آثار باقی مانده از دوران صفوی است که در تاریخ 9 بهمن سال 1384 با شماره 14035 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. این مسجد در کنار حسینیه، تکیه، آب انبار و ساعت آفتابی بخشی از مجموعه باغ بهار مهریز می باشد.

مسجد جامع سریزد یکی از جاذبه های گردشگری مهریز در استان یزد است که در روستای سریزد قرار دارد و در تاریخ 16 اسفند سال 1384 با شماره ثبت 14527 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قلعه سریزد اثری به جا مانده از دوران ساسانی می باشد. این قلعه تاریخی در گذشته کاربردی نظامی و دفاعی داشته است و از آن برای نگهداری و ذخیره سازی غلات، مواد غذایی، طلا و زیورآلات مردم نیز استفاده می شده است.

قلعه سریزد یا دژ سر یزد، مربوط به دوره ساسانیان واقع در شهرستان مهریز، روستای سریزد است. در سال 54 در فهرست آثار ملی ثبت شده است. این مکان تاریخی با مساحت 8000 متر مربع و 468 حجره در خود برخلاف اسمش کاربرد نظامی نداشته و صرفا جهت ذخیره و نگهداری غلات، طلا، جواهر و پول ساخته شده.

مقبره اعلاء اثری به جا مانده از قرن هفتم هجری قمری است که در تاریخ 26 اسفند سال 1386 با شماره 22137 توسط سازمان میراث فرهنگی ایران به عنوان یکی از آثار ملی کشور ثبت شده است.

قلعه ها سازه هایی هستند که در دوران های مختلف تاریخی در اطراف شهر ها ساخته می شدند و همواره علاوه بر تامین امنیت شهر، از نظر هنر به کار رفته در ساخت آنها و زیبایی شناختی نیز مورد توجه بوده اند.

بافت تاریخی شهر یزد بناهای بسیار زیبایی را در دل خود جای داده است که همواره مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی بوده و این شهر کویری را به یک منطقه توریستی با شهرت جهانی تبدیل کرده اند.

شهر یزد با توجه به قدمتی که دارد، دارای قلعه های دفاعی و مسکونی متعددی می باشد که بیشتر آنها به طور خیره کننده ای جذاب هستند. قلعه بدافت یکی از قلعه های به جا مانده از دوران ساسانیان است که در روستایی به همین نام قرار گرفته و توجه گردشگران این دهستان را به خود جلب می کند.

خانه موسوی اثر باقی مانده از دوران قاجار می باشد که درتاریخ 24 بهمن سال 1375 با شماره 1840 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه قدیمی کاربری مسکونی داشته است.

خندق های سنگی قلعه سرورخان آثاری باقی مانده از دوران ساسانیان هستند که در تاریخ 24 اسفند سال 1383 با شماره 11652 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از آنجایی که ابرکوه بر روی کوه ساخته شده است این خندق ها در سنگ های کوه تراشیده شده اند.