بهترین مراکز دیدنی ایران

کوه آتشگاه بنایی مقدس با پیشینه ای به قدمت 1400 سال قبل از میلاد مسیح است. نام قدیمی و اصیل این بنا دژ مهربین بوده ولی امروزه مردم آن را آتشگاه، کوه آتشگاه و یا قلعه ماربین می نامند. این آتشکده به گفته باستان شناسان از قرن 6 قبل از میلاد مسیح باقی مانده است.

روستا مصر قدمت کمی دارد و شاید عمر آن به 100 سال نرسد. بنیان گذار این روستا در گذشته فردی به نام یوسف بوده است، او چوپان سرمایه داری بود و همه این روستا را با نام مزرعه یوسف می شناختند. این روستا آب و هوا گرم و خشک دارد.

مسجد آقا نور یکی از مساجد قدیمی و دیدنی های ارزشمند شهر اصفهان است. ساخت این مسجد در زمان شاه عباس اول شروع شده و پس از مرگ او در نخستین سال سلطنت شاه صفی به پایان رسیده است.

شهشهان یکی از محله های قدیمی اصفهان است. این محله در شمال مسجد عتیق از خیابان ابن سینا شروع می شود، سپس از مسجد جامع عبور می کند و در انتها به میدان امام علی می رسد. محله شهشهان به دلیل این که شاه نشین بوده به این اسم خوانده می شود.

پل چوبی یا پل جویی نام پلی است بین دو پل الله وردی خان یا سی و سه پل و پل خواجو. در سال 1065 قمری شاه عباس دوم دستور داد تا این پل را به عنوان راهی میان کاخ های حاشیه شمالی زاینده رود و کاخ های حاشیه جنوبی آن بسازند.

سرا امید یکی از بناهای تقریبا قدیمی تهران است و قدمت آن مربوط به دوره پهلوی اول می باشد. سرا امید از 2 حیاط و حجره های اطراف آن تشکیل شده است. از جمله تزئینات به کار رفته در سرا امید خطاطی، کاشی کاری و گچ کاری های ظریف و زیبا هستند.

یکی از تفریحات مرسوم در اصفهان رفتن لب رودخانه و قدم زدن در حاشیه یا روی پل های زاینده رود است. پل شهرستان یا پل جی به نام پل جسر حسین نیز شناخته می شود. این پل قدیمی ترین سازه آبی زاینده رود است.

پل کابلی ابریشم با طول 200 متر متصل کننده بوستان بنادر به پارک بین المللی نوروز یکی از پارک های دیدنی تهران است. این پل بر روی اتوبان همت قرار گرفته است. با گذر از این پل بلافاصله به رصدخانه گنبد مینا یا پلانتاریوم بزرگترین مرکز ستاره شناسی استان تهران می رسیم.

کمتر کسی است که اسم عمارت عین الدوله را شنیده باشد چون اکنون این عمارت را در تهران با نام نگارخانه برگ می شناسند. اما این عمارت گذشته ای داشته است. شاید باور نکنید اینجا زمانی محل برگزاری کنفرانس تهران بوده است.

سردر مسجد زاویه یزد اثری باقی مانده از دوران صفوی می باشد. این سردر متعلق به مجموعه مسجد، حسینیه، بقعه، آب انبار، حمام و کتابخانه زاویه بوده است که متاسفانه اکنون تنها این سردر و یک آب انبار ویرانه از آن باقی مانده است.