بهترین مراکز دیدنی ایران

دبستان خسروی اثر به جا مانده از دوران قاجار می باشد که با شماره 3807 در تاریخ 12 شهریور سال 1380 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. خسرو شاه جهان در سال 1285 این مدرسه را تاسیس کرد.

قلعه ابرندآباد اثری به جا مانده از دوران ساسانی می باشد که با شماره 6318 در سال 1381 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این قلعه اثری از ابرند یکی از سرهنگ های ایراندخت دختر خسرو پرویز است.

کنیسه کمال یکی از قدیمی ترین کنیسه های استان یزد، اثری به جا مانده از دوران صفوی می باشد که با شماره 6333 در تاریخ 7 مهر سال 1381 به عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شده است.

شهر شیراز در اطراف خود جاذبه های طبیعی و گردشگری زیادی دارد. یکی از این جاذبه های گردشگری چشمه جوشک می باشد. از آب حاصل از جوشش این چشمه زیبا و دیدنی و یکی شدنش با قنات قصر قمیشه نهری زیبا به نام نهر اعظم جاری شده و از روستاهای قصر قمیشه، قصرالدشت و منصورآباد می گذرد.

طبیعت گردی یکی از انواع شیوه های گردشگری می باشد. شهر شیراز به دلیل موقعیت جغرافیایی خود علاوه بر مکان های تاریخی زیبا، از طبیعت گوناگون و زیبایی نیز برخوردار می باشد. یکی از مناطق طبیعت گردی شیراز دشت ارژن است.

آرامگاه سردار مفخم اثری به جا مانده از دوران پهلوی است که در تاریخ 7 مهر سال 1381 با شماره 6309 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا به منظور مقبره شخصی و حسینیه به دستور صاحب قبر یعنی علی اکبر خان مفخمی ساخته شده است.

دو روایت نچندان متفاوت در رابطه با ساخت این خانه وجود دارند که بر اساس یکی از آنها حاج محمد لاری در خواب با سیدالشهدا ملاقت می کند و آن حضرت به وی دستور می دهد تا به یزد سفر کند و زمینی را خریداری کند تا در آن خانه ای بسازد به همین ترتیب او تمام این کارها را انجام می دهد.

مسجد بیرون ابرکوه که دلیل نامگذاری آن واقع شدن در بیرون حصار دور شهر بوده است. این مسجد از نوع دو ایوانی شرقی و غربی است. باقیمانده های تنها مناره آن در قسمت شمالی است که امروزه برای دسترسی به پشت بام از آن استفاده می شود. طاق و قوس ها همگی مشابه نمونه های اوایل اسلام و دوران ساسانی است.

قدمت این اثر به دوران قاجار باز می گردد. زیارتگاه شیخ عبدالله بهابادی بنایی خشتی با دو ورودی از سمت های شرق و غرب می باشد، ورودی غربی دو ایوانچه دارد که با پله هایی به پشت بام مقبره می رسد.

محله قصر دشت، با قدمتی طولانی همچون نگینی سبز در بخش شمال غربی شیراز قرار دارد. در ابتدا و در عصر حکومت زندیه، این منطقه به عنوان یک روستای کوچک در خارج از شهر قرار داشته که با گذر زمان و پیشروی و گسترش شهر شیراز، این روستا به بخشی از شهر و در نهایت به یک محله تبدیل می شود.