مرتب سازی براساس:
مسجد قدیمی توران پشت مربوط به دوره تیموری می شود و با شماره 2541 در تاریخ 5 آذر سال 1378 توسط سازمان میراث فرهنگی ایران به ثبت ملی رسیده است. بنا بر اعتقاد مردم این مسجد قدمگاه امام رضا (ع) می باشد.
مسجد جامع خوانسار حدود 3000 متر مربع مساحت دارد و روی سردر آن سنگ نوشته ای قرار گرفته که نشان می دهد این مسجد در سال های 1101 قمری ساخته شده است. مسجد جامع خوانسار بزرگترین و قدیمی ترین مسجد این شهر است و با ورود به خوانسار آن را در سمت جنوب شرقی می توانید پیدا کنید.
در سال 700 هجری قمری، غازانخان فرمانروا این ناحیه بود. در آن زمان شمس الدین عبدالله دستور ساخت مسجد تاریخی بابا عبدالله را صادر کرد. بنا کنونی مسجد از قسمت های مختلف، شامل سردر، شبستان، صحن، گنبد خانه، پیش طاق، درگاه و ایوان است.
مسجد جامع بفروییه یا مسجد حاجی ملک در محله پایین بخش بفروییه شهر میبد قرار دارد. این مسجد نیز از قسمت های مختلفی چون گرمخانه مخصوص فصل های سرد و ایوان و تابستان خانه تشکیل شده. این بنا با خشت و گل ساخته شده و تنها قسمت کوچکی از قسمت شرقی بام آجری است.
در باب هویت صاحب این مقبره روایات گوناگونی در میان مردم بومی رواج دارد. اما آنچه که بین همه مشترک است، این است که این مقبره مربوط به مرد زیباروی نی نوازی بوده است که دختران و زنان به شوق دیدن روی او و شنیدن صدای آواز سازش تا پای این کوه می آمدند.
امامزاده شاه زید، با بقعه ای بی نظیر و جالب، یکی از متفاوت ترین امامزاده های اصفهان است. نسبت این امامزاده با چند نسل فاصله به امام زین العابدین می رسد. زمان شهادت ایشان مصادف با زمان حکومت شاه محمد خدا بنده، پدر شاه عباس بوده است.
ابتدای قرن 16 میلادی پرتغالی ها به استعمار ایران پرداختند و در طی این سال ها قلعه های متعددی را در نواحی ساحلی دریای عمان و خلیج فارس بنا کردند. یکی از این قلعه ها در استان سیستان و بلوچستان و در ساحل شهر چابهار قرار گرفته است.
فرحزاد نام محله ای است که حد فاصل بین تجریش و کن قرار دارد. در قدیم الایام این محله در مسیر راه زوار امامزاده داوود بوده است. زائران که معمولا با پای پیاده عازم زیارت می شدند شب را در فرحزاد سپری می کردند و دوباره صبح زود با کرایه کردن قاطر راهی امامزاده داوود می شدند.
محله سربند یکی از مناطق خوش آب و هوای قدیمی در شمال تهران است. از میدان تجریش که وارد خیابان دربند شوید در انتهای این خیابان به میدان سربند می رسیم که ابتدای محله سربند به شمار می رود. در وسط این میدان یک مجسمه سیمانی، نماد یک کوهنورد وجود دارد.
میدان امام خمینی یا میدان توپخانه سابق به دستور امیرکبیر صدر اعظم ناصرالدین شاه در زمینی مستطیل شکل با ابعاد 110 در 220 متر ساخته شد. ساخت این میدان بین سالهای 1246 تا 1256 به مدت ده سال به درازا کشید.