بهترین مراکز دیدنی ایران

عمارت شقاقی یا خانه کوشک یا ماندالا مربوط به دوره رضا شاه پهلوی می باشد. عمارتی بیضی شکل در یک زمین 1550 متری با یک معماری به سبک معماری خانه های دوره قاجاریه و ترکیب آن با معماری اروپایی است. نمای داخلی و بیرونی این خانه به قدری زیبا و هنرمندانه تزیین شده است.

خانه رهنما در زمینی به مساحت 5000 متر مربع در اواخر دوره قاجار بنا شده است خانه رهنما در میانه یک باغ مشجر با درختان چند ده ساله قرار گرفته است و مانند همه خانه های قاجاری تزیینات مقرنس کاری نقاشی و آینه کاری و گچبری های زیبا در دیوارها دیده می شود.

خانه سید روح الله خمینی بنیان گذارجمهوری اسلامی ایران، درست در همسایگی حسینیه جماران در نیاوران قرار دارد. این خانه در کنار باغ 14،000 متری خسروشاهی می باشد. جماران خانه ای بسیار محقر و ساده ای است که آیت الله خمینی حتی با وزیر خارجه شوروی سابق در سال 1367 در این خانه دیدار کرد.

در خیابان ولی عصر بالاتر از چهارراه مولوی پشت ایستگاه اتوبوس خانه دو طبقه 721 متری وجود دارد که روی آن تابلوی بزرگ اتحادیه تهیه و تولید گوشت گوسفندی تهران نصب شده است. البته این خانه زمانی محل زندگی سوگلی ناصرالدین شاه بوده است.

در خیابان جمالزاده، کوچه نادر، خانه دو طبقه ساده ای وجود دارد که بر روی آن تابلوی «خانه موزه دکتر علی شریعتی» دیده می شود. این خانه از لحاظ معماری و زیبایی شناسی هیچ برتریی به سایر خانه های معمولی ندارد ولی محل اتفاقات بسیار مهمی بوده است.

از سمت جاده امین آباد- هفت دستگاه که به کوه طبرک می رسی خرابه هایی از یک برج را می بینی که در مورد آن دو روایت متفاوت موجود است. روایت اول این برج را منسوب به امیر حسام الدین سنقر اینانج سلطان دوره سلجوقی می نامند که به دست نوکران و جیره خوارانش کشته شد.

در قلب شهر تهران هنوز بقایای آسیاب های آبی مربوط به دوران قاجاریه وجود دارد که گندم مردم محل را تا همین 50 سال گذشته آرد می کرده اند، اما اینک تبدیل به خرابه هایی شده اند که بیشتر محل تجمع معتادین است. یکی از این آسیاب ها آسیاب والی است.

آتشکده بهرام ری یا تپه میل به بقایای آتشکده ای از دوره ساسانیان اطلاق می شود که در 12 کیلومتری جنوب شرقی حرم شاه عبدالعظیم، دو کیلومتری جنوب بخش قلعه نو از توابع کهریزک در روستایی به نام چال طرخان بر روی تپه ای با ارتفاع 18 متر به ابعاد 20 در 25 متر قرار دارد.

در زمان ناصرالدین شاه قاجار در محله فروزش بازاری قرار داشته که از تقاطع دو راسته آن چهارسوقی پدید آمده بود. چهارسوق ها معمولا سقف های گنبدی شکل دارند اما چهارسوق محله فروزش دارای یک مخروطی با هشت ضلع می باشد.

در عصر قجر حمام های زیبای زیادی در تهران ساخته می شد و حکم کافه های امروزی برای گردهمایی های دوستانه و خانوادگی را داشت. یکی از این حمام های قدیمی زیبا در عصر فتحعلی شاه قاجار در مجله پامنار تهران در نزدیکی مسجد پامنار ساخته شده است.