این کلیسا در قسمت بالایی شهر دزوراگیوغ و روبه روی قلعه قدیمی ایروان در سمت چپ کرانه های روخانه هرازدار آرمیده، صومعه ای تنها که از اوایل دوران مسیحیت تا کنون در این مکان ایستاده است. این مجتمع بزرگ با دیوارهایی بلند و مستحکم احاطه گردیده و کلیساهای سنت سارکیس، سنت گِوورک (St. Gevork)، سنت هاکوب (St. Hakob)، دفاتر، یک مدرسه، یک باغستان و ساختمان هایی دیگر را در دل خود جای داده است. می توان از کلیسای سارکیس مقدس به عنوان محل رسمی نشست پاتریارش نام برد در حالیکه منزلگاه خاندان پاتریارش بود. در سال 1679 همزمان با رخ دادن زلزله ای مهیب کلیسای سارکیس به همراه صومعه تخریب شدند. اما بار دیگر در دوران قدرت ادساتسی ناهاپت کاتولیک (Holiness Edesatsi Nahabet Catholicos) در سال های 1691 تا  1705 بر اساس طرحی تنظیم شده از معمار رافائل ایسرائیلیان (Rafayel Israelian) در همان مکان قبلی بازسازی گردید و با سنگ توفا نارنجی رنگ  و تو رفتگی های مثلثی شکل مزین شده، در فواصل بین سال های 1971 تا 1976 ساختار داخلی آن تا حد قابل توجهی بهبود یافت. کلیسای سارکیس کنونی بار دیگر در طی سال های 1835 تا 1842 مورد مرمت و ترمیم قرار گرفت. این کلیسا با ویژگی های معماری و طراحی داخلی منحصربه فرد در میان کلیساهای شهر قدیمی ایروان از زیبایی نسبی و تقریبی برخوردارست. در سال 1972 ساختار کلیسا بر اساس طرحی ارائه شده از از معمار (Rafayel Israelian) از نظر ظاهری تا حد قابل توجهی پیشرفت و با سنگ توفا نارنجی رنگ  و تو رفتگی های مثلثی شکل مزین گردید، در بخش شرقی آن یک گالری برای خواندن سرودهای دسته جمعی اضافه شد. البته در طی این تغییرات از بین بردن گنبد قدیمی و جایگزینی اش با گنبدی مرتفع تر ضروری بود. ساخت و ساز برج ناقوس آن سرانجام در سال 2000 تکمیل گردید. ساخت و ساز مجدد کلیسا به اهتمام خیر نیکوکار ساکن لندن سارکیس کورکجیان (Sarkis Kurkjian) انجام شد.