می توان از کلیسای نجات دهنده به عنوان یک کلیسای لوتران در باکو نام برد، کلیسایی که توسط خیر و نیکوکار آدولف ایچلر (Adolf Eichler) وقف شد و دعای تقدیسش در تاریخ چهاردهم مارس سال 1899 خوانده شد. امروزه این کلیسا به عنوان یک وزارتخانه فرهنگی و یک سالن کنسرت گردشگری به فعالیت خود ادامه می دهد. طراحی اش با الهام از سبک گوتیک صورت گرفته و دارای یک دورازه باشکوه می باشد. از دیگر مشخصه های برتر ظاهری این کلیسا می توان به سنگ فرش های تزئینی آن اشاره کرد. در حالیکه پیروان انجیل در آذربایجان در سال 1936 رو به زوال می رفتند و تقریبا ناپدید شدند اما بازهم این کلیسا حتی در دوران استالین سرپا بود و از گزند حملات آن در امان ماند. جوزف استالین از تخریب کلیسا امتناع ورزید و در عوضش از لوتری ها خواست تا برای انجام دادن این لطف تا آخر عمر برای او دعا کنند. اما با این وجود پستور پائول هامبورگ (Pastor Paul Hamburg) و 7 تن از اعضای جامعه محلی لوتری در روز اول نوامبر سال 1937 توسط ستیزه جویان اعدام گشتند. در روز سی ام ژانویه سال 1885 زمینی به مساحت 6373 متر مربعی توسط دوما شهر به کلیسا اختصاص یافت. ساکنین محلی از ایچلر (Eichler) خواستند که کلیسا را شبیه به کلیساهای شهر گوی گوی بسازند اما وی به جای استفاده از این ایده سبک و طراحی منحصربه فردی را برای آن در نظر گرفت. مراسم رونمایی از طرح اولیه کلیسا در روز یکشنبه، بیست و یکم مارس سال 1896 با حضور فرماندار باکو برگزار شد و نام آن نیز در همان لحظه اعلام گردید. در روز بیست و چهارم ژوئن سال 1898 یک صلیب مطلا با وزن 213 کیلوگرم در بالای کلیسا مستقر گردید. در اوایل سال 1899 یک زنگ دیگر نیز به آن اضافه شد. در مراسم تقدیس آن بیش از هزار نفر حضور داشتند. در روز بیست و سوم آوریل سال 1900 اولین کنسرت تک سازها با هنرمندی یوهان سباستیان باخ اجرا شد. در روز اول دسامبر سال 1996 یادبود خانواده نوبل در کلیسا برگزار گردید و در سال 2001 کلیسا برای کارهای بازسازی بار دیگر بسته شد.