بهترین مراکز دیدنی جهان

مسجد کوآلالامپور بین سال های 1998 تا 2000 در یک مکان پنج هکتاری و در نزدیکی مجتمع اداری دولت در امتداد خیابان دوتا بنا گردید. درب های مسجد ویلایاه پِرِسکوتان یا مسجد فدرال مالزی در 25 اکتبر سال 2000 برای اولین بار به روی عموم باز شد.

می توان از مسجد نگارا یا مسجد ملی مالزی به عنوان نماد اسلام در سراسر کشور نام برد. این مسجد دارای یک نمازخانه اصلی با 48 گنبد کوچک در اطرافش می باشد و در شمال غربی ایستگاه راه آهن قدیمی با فاصله چند صد متری از اواخر خیابان سلطان حِشام قرار گرفته است.

می توان از این مسجد به عنوام یکی از زیباترین و بزگترین آثار تاریخی این دیار از زمان گذشته تا کنون نام برد، مسجدی واقع در مرکز شهر بی شهیر که از شمال تا جنوب در یک زمین مستطیلی شکل کشیده شده است. این مسجد علاوه بر دورازه اصلی دارای دو دروازه در غرب و شرق نیز می باشد.

ساخت این مسجد در سال 1558 در دورانی که سلطان سلیم دوم شاهزاده و فرماندار قونیه بود شروع شد و در سال 1578 به پایان رسید. مسجدی فوق العاده که می توان از آن به عنوان نمونه ای برجسته از سبک معماری کلاسیک عثمانی نام برد. در قسمت شمالی این مسجد سالن ورودی (نارتکس) هفت گنبدی به چشم می خورد.

تاریخ همیشه با افتخار به ستایش علاءالدین کیقباد می پردازد، بزرگمردی شهیر، روشنفکری محافظه کار در مورد فعالیت های هنری، فرمانده ای ماهر و یک هنرمند متخصص. او کسی است که از استاد فلسفه و عرفان، مونالا دعوت کرد که به قونیه بیاید، البته دعوت وی به قونیه مهم ترین کارش نبود.

می توان از بی بی هیبت به عنون یک مسجد تاریخی در باکو نام برد که بنای اولیه اش در قرن سیزدهم به دستور شیروان شاه فرخ زاد ساخته شد. بنای مسجد در سال 1936 به طور کامل توسط بلشویک ها تخریب گردید و در سال 1990 تحت عملیات مرمت و بازسازی قرار گرفت. در واقع بنای کنونی این مسجد از همان زمان باقی مانده است.

مسجد عیسی بیگ که به ترکی عیسی بِی جامی خوانده می شود از سال 1374 تا 1375 میلادی ساخته شده است.

مسجد جامع محموت پاشا در بخش اِمین اُنو، در قسمت شمالی مسجد جامع نورعثمانیه واقع شده است و از یک مسجد، مقبره، حمام ترکی، یک کاروانسرا، یک حوزه علمیه برای تصیلات بالاتر، آشپزخانه و یک حوزه علمیه برای پسران جوان تشکیل شده بود.

مسجد نصرتییه که از سال 1823 تا 1826 توسط معمار بالیان و به دستور سلطان محمود دوم ساخته شده در خیابان مِجلِسی مِبوسان واقع در میدان توپحانه در بی اوغلو قرار گرفته است. این مسجد به سبک باروک می باشد و در ساخت آن از سنگ مرمر استفاده شده است.

فقط در استانبول یک مسجد 400 ساله را جدید می نامند. در طراحی مسجد جدید که به سال 1597 بر می گردد از مسجد بلو و مسجد سلیمانیه الهام گرفته شده است. این مسجد بر روی یک تپه، در ابتدای گلدن هورن (شاخ طلایی) و نزدیکی پل گالاتا و بازار ادویه واقع شده است که چشم انداز بندر اِمینون را دارد. امروزه کبوتران محلی بر روی طاق و گنبد زیبای آن خانه می سازند. داخل این بنا با برگ های طلایی، کاشی های ایزنیک (نام شهری در ترکیه) و سنگ های مرمر تراش خورده تزئین شده است.