بهترین مراکز دیدنی جهان

می توان از قصر شروانشاهان به عنوان یکی از جاذبه های برتر باکو نام برد که قطعا نظر هر بازدیدکننده ای را به خود جلب می کند. این قصر به عنوان قطعه ای بسیار مهم از تاریخ آذربایجان در قرن پانزدهم میلادی توسط پادشاه شروانشاه کسی که در بیشتر قلمرو کنونی آذربایجان در طی سال های 861 تا 1538 حکمفرمایی می کرد، بنا گردید.

موزه فرش آذربایجان مجموعه ای شگرف از فرش ها و قالیچه های آذربایجان را در دل خود جای داده و نمایشی دیدنی از تکنیک های مختلف بافندگی و مواد مختلف مربوط به چندین دوره متعدد را ارائه می دهد. این موزه به داشتن بزرگترین مجموعه فرش آذربایجانی در دنیا مفتخر است.

می توان از کلیسای اسمولنی به عنوان یکی از زیباترین جاذبه های سن پترزبورگ نام برد، کلیسایی یا گنبدهایی خیره کننده که قرار گرفتنش در مجاورت رودخانه نوا خالق تصویری چشم نواز برای این کلیسای شگفت انگیز بوده. این کلیسا توسط معمار به نام ایتالیایی بارتومو راسترلی خالق آثاری جاودان نظیر کاخ ارمیتاژ و دهکده تزارها طراحی و ساخته شد.

می توان از موزه مولانا به عنوان مشهورترین بنای قونیه نام برد، یکی از مهم ترین مکان ها که در سفر به قونیه قطعاً باید از آن بازدید کرد. مولوی بزرگمرد فلسفه و بنیانگذار طریقت مولویه بود که در سال 1228 بعد از حمله مغول ها به قونیه گریخت. پدر مولانا یک واعظ بود که در سال 1231 از دنیا رفت.

با نگاهی به آب های اطراف بدروم، قلعه سنت پیتر محبوب ترین جاذبه گردشگری این شبه جزیره است. دیوارهای سلطه جوی آن بین سال های 1402 تا 1437 توسط شوالیه های سنت جان ساخته شدند و با توجه به قدمتشان، به خوبی نگهداری می شوند.

قلعه آلانیا، بقایای یک قلعه سلجوقی است که پس از فتح آلانیا توسط علاءالدین کیقباد اول در سال 1220 ساخته شد. به لطف موقعیت استراتژیک، این منطقه چشم اندازهای دیدنی و بسیار دور شهر را به بازدیدکنندگان ارائه می دهد.

این موزه را نقاش و باستان شناس عثمان حمدی در ماه ژوئن سال 1891 تاسیس کرده است. در آن زمان آن را موزه سلطنتی می نامیدند. دو بال کناری در سال 1902 و 1908 به این ساختمان اضافه شده است و ساختمان این موزه در همان قرن یعنی در سال 1991 با یک بخش جدید و سازماندهی مجدد بزرگ شده است. معمار اثرهای تاریخی این ساختمان والوری مشهور بود.

مسجد فِتحییه در اصل یک کلیسا به نام پاماکاریستوس بوده و در قرن سیزدهم ساخته شده است. پس از پیروزی استانبول در سال 1454 از این بنا به عنوان دفتر پاتریک (سر اسقف) استفاده شده است و پاتریک ارتودوکسی به کلیسای پاماکاریستوس جاییکه برای یک قرن در آن ماند، منتقل شد. در سال 1591 کلیسا توسط موراد دوم به مسجد تبدیل گشت و اسم آن را به افتخار پیروزی در جنگ های گرجستان و آذربایجان به مسجد فِتحییه به معنی پیروزی تغییر داد.

کاخ دلمه باغچه که ترکیبی از سبک های مختلف معماری اروپایی است به دست گارابِت بالیان و پسرش که عضو انجمن معماران دربار سلطان عبدالمجید بودند، در طی سال های 1843 تا 1856 ساخته شده است. سه ساختمان این قصر که با نقشه ای متقارن ساخته شده اند دارای 285 اتاق و 43 سالن است. از این کاخ و دکوراسیون، مبلمان، فرش ها و پرده های ابریشمی اصلی اش به خوبی نگهداری شده و همگی آنها سالم باقی مانده اند.

شهر میلت به خاطر آمفی تئاتر زمان هلنی 25 هزار نفره غول پیکرش که توسط رومییان بازسازی شده و شاید تاثیر گذارترین آمفی تئاتر آناتولی است مشهور می باشد. این شهر در کرانه جنوبی دشت سیلابی رودخانه مِندِر، 22 کیلومتری جنوب شهر پریِن واقع شده است.