مرتب سازی براساس:
موزه خانه بان کامتینگ یک خانه ساج ساحلی بازسازی شده درست در کنار آسوک (Asoke) است که یکی از شلوغ ترین مکان های سوخومویت می باشد. اگرچه این موزه با هتل ها، مجتمع های مسکونی و مراکز تجاری زیبا احاطه شده است، اما مجموعه این موزه باعث می شود احساس کنید در یک روستای شمال تایلند قرار دارید.
موسسه حقوقی موزه کالاهای تقلبی تیلکه و گیبینز، مجموعه ای از کالاهای تقلبی را که طی سال ها بازرسی جمع آوری شده است را به نمایش می گذارد. این موزه در سال 1989 برای آموزش مردم و ترغیب آن ها برای توجه به چیزی مهمتر از قیمت های ارزان تاسیس شد.
خیابان بان بات شاید آخرین مکان موجود در بانکوک باشد که هنوز هم در آن کاسه های برنجی تولید می شود و راهبان بودایی با آن ها صدقه ها را حمل می کنند. نام این محل به معنای "خانه کاسه صدقه راهب" است.
معبد باستانی راکانگ کوسیتارام در تانبوری، جنب رودخانه چائو فرایا (چائو پرایا) قرار دارد و اولین بار در دوره آیوتایا ساخته شده است. این معبد نام خود را که به معنی "معبد زنگ ناقوس" است در زمان سلطنت پادشاه رامای اول به دست آورد و هنگامی بود که یک زنگ ناقوس در محوطه معبد پیدا شد.
معبد راچاپرادیت یک معبد بسیار کوچک سلطنتی در راتاناکوسین قرار دارد و پادشاه رامای چهارم دستور ساخت آن را در سال 1864 داد. این معبد چندان از کاخ بزرگ دور نیست و در عین حال که کوچک است بسیار زیبا می باشد و به فرقه بودایی تامایوت نیکای (Thammayut Nikai) تعلق دارد.
موزه پراسارات مجموعه ای از ساختمان هایی می باشد که نسخه کپی از کاخ ها، خانه ها و اقامتگاه های سلطنتی تاثیر گذار تایلند را به نمایش می گذارد. قدمت بعضی از آن ها به دوره آیوتایا باز می گردد.
معبد کالایانامیت یک معبد درجه دو سلطنتی در ساحل غربی رودخانه چائو پرایا می باشد که در سال 1825 توسط چائوپرایا نیکونبودین که یکی از دوستان صمیمی پادشاه رامای سوم بود ساخته شد که بعدا به او اهدا کرد.
موزه مردم بانکوک یا موزه بانکوکی، در خانه شماره 273 در نزدیکی بزرگراه سری رات (Sri Rat) و چند صد متری ساحل رودخانه چائو پرایا (چائو فرایا) قرار دارد. این موزه از 2 خانه چوبی زیبا که قدمت آن ها به دوره جنگ جهانی دوم باز می گردد، تشکیل شده است.
14 قلعه برای محافظت از مرزهای شهر قدیمی بانکوک در زمان سلطنت پادشاه رامای اول ساخته شد، ولی بیشتر آن ها در طول سال ها ناپدید شدند. فقط قلعه های پرا سومن و ماهاکان (Mahakhan) توانسته اند در بانکوک باقی بمانند.
موزه تصاویر انسانی تایلند اثر هنرمند دوانکیو پیتیاکورنسیلپ (Duangkaew Phityakornsilp) و تیم وی است که بیش از 10 سال از عمر خود را با زحمت تمام صرف به تصویر کشیدن زندگی مشقت بار مردم، با استفاده از موم و فایبرگلاس کرده است.