مرتب سازی براساس:
قلعه خورمیز واقع در روستای خورمیز که طبق مدارک تاریخی به دست شاه هرمز پسر انوشیروان ساسانی ساخته شده قرار دارد. ابتدا این روستا با نام هورمیز شناخته شده بود و به مرور به خورمیز تغییر نام داد.
قلعه بارجین اثری به جا مانده از دوران قاجار می باشد که در تاریخ 9 اردیبهشت سال 1382 با شماره8549 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این قلعه که محلی برای پناه گرفتن مردم در زمان های خطرناک بوده توسط اربابان زرتشتی ساخته شده است.
موزه جواهرات ملی محل نگهداری کلیه جواهرات باقیمانده از دوره صفویه تا به امروز می باشد. هر کدام از اشیا داخل این موزه برای خود داستانی دارند و فراز و نشیب هایی را طی کرده اند. تا قبل از دوره پهلوی هیچ کدام از پادشاهان اقدام به جمع آوری جواهرات حکومتی نکرده بودند.
کاخ ابیض یا موزه مردم شناسی یکی از کاخ های موجود در مجموعه کاخ گلستان می باشد که از سال 1347 تا کنون به موزه مردم شناسی اختصاص یافته است. موزه ای که در آن سبک زندگی مردم ایران در زمان قاجار را به تصویر کشانده است.
موزه ارتباطات در خیابان سپه در واقع اولین ساختمان پست ایران می باشد که بین سالهای 1313-1307 هجری شمسی در زمینی به مساحت شش هزار متر مربع و زیر بنای پانزده هزار متر مربع توسط یک معمار ایرانی-گرجی به نام نیکلای مارکف ساخته شده است.
خانه محمدحسن مدرس در محله عودلاجان در واقع خانه ای است که وی از وزیر مختار فرانسه در سال 1289 اجاره کرد. وقتی مدرس به عنوان مجتهد ناظر بر مصوبات مجلس تعیین شد از اصفهان به تهران آمد و این خانه را اجاره کرد.
موزه سینمای ایران از دو بخش موزه و سینما تشکیل شده است. در این موزه 9 نمایشگاه دائمی وجود دارد. در موزه ها عکس ها، پوسترها و مستندات پشت صحنه فیلم ها و تجهیزات قدیمی سینما نگهداری می شود و در سالن های سینما فیلم های روز نمایش داده می شود.
موزه عبرت در خیابان یارجانی یکی از فرعی های خیابان کوشک مصری، در واقع زندان مخالفان رژیم پهلوی بوده است. در این موزه مخوف با عکس ها و سرگذشت زندانیان این زندان آشنا می شوید. مجسمه هایی هم به عنوان تمثیل بعضی از زندانیان ساخته شده اند.
موزه آبگینه و سفالینه پربازدید ترین موزه ایران است که سالانه دو میلیون خارجی از آن بازدید می کنند. در این موزه هنر شیشه و سفال به نمایش گذاشته شده است. قدیمی ترین اشیا شیشه ای و زیور آلات استفاده شده توسط ایرانیان هزار سوم قبل از میلاد در این موزه قرار دارد.
خوشنویسی همواره یکی از هنرهایی بوده است که از ابتدای پیدایش آن در دوره صفوی مورد توجه ایرانیان بوده است. تا جایی که مردم اشعار نوشته شده بر روی کاغذ، پوست و لوازم تزیینی را به بهای زر خریداری می کردند.